Ramadanheld Zakaria Nielsen

Een echte Ramadanheld is Zakaria Nielsen (29) met zijn vrijwilligerswerk voor vluchtelingkinderen bij de noodopvang in Lelystad. Sinds vijf maanden zet hij zich actief in voor deze kinderen. Ondanks zijn operatie van kortgeleden, is hij momenteel een dag aan het organiseren voor de kinderen waarop ze naar een attractiepark kunnen. 

Waarom zijn de uitjes en creatieve activiteiten die jij organiseert belangrijk voor deze kinderen? 

“Ik vind het belangrijk dat kinderen die veelal afkomstig zijn uit oorlogsgebieden en leven in moeilijke tijden, kind kunnen en mogen zijn. Ieder kind heeft het recht om zorgeloos plezier te kunnen maken. Voor deze kinderen is dat niet van zelfsprekend, ze groeien op in een noodlocatie na een hele heftige periode. Het is belangrijk dat ze uit een negatieve sleur gehaald worden.’’

Wat geeft het werk met deze kinderen je? 

“Het geeft mij voldoening dat ik mij nuttig kan maken voor een kwetsbare doelgroep en ik krijg daar een hoop liefde en waardering voor terug.”

Vijf jaar geleden is Zakaria ziek geworden. Hij kreeg heftige krampen in zijn buik. Hij had zoveel pijn dat werken niet meer ging. Jarenlang heeft hij onderzoeken gehad aan zijn darmen. Continu werd de oplossing niet gevonden waar zijn pijnklachten vandaan kwamen. 


Hoe was het om niet te weten wat je had maar de pijn wel te voelen?

‘’Dit was met periodes best wel moeilijk, je weet gewoon niet wat er aan de hand is. Artsen gingen ook aan me twijfelen, er is zelfs beweerd dat ik depressieve psychische klachten had die over geslagen waren naar mijn lichaam.’’ 

Wat hielp je hier doorheen?

“Mijn geloof ik bleef geloof houden in mijn schepper. Mijn schepper weet wat ik voelde en dat dit echt was. Wellicht zat er een reden achter die ik op dat moment nog niet kon begrijpen. Ik heb altijd geloof gehouden in dat er een oplossing en oorzaak van mijn klachten kwam. Ook mijn vrijwilligerswerk helpt me door moeilijke periodes heen. Ik kan op flexibele tijden wanneer mijn lichaam het me toestaat veel betekenen voor anderen. Het gevoel van dankbaarheid en iets te kunnen betekenen in iemands leven geeft me energie.’’ 

Weet je inmiddels wel waar de klachten vandaan komen?

“Gelukkig weet ik nu eindelijk na vijf jaar dat de pijn koliekpijn is. Dit zijn spierspasmes in de organen. Ik ben kortgeleden hieraan geopereerd en heb nu nog steeds veel pijnklachten hiervoor heb ik best zware medicatie.’’ 

Het is Ramadan. Kun jij ondanks je operatie en ziekte vasten? 

“Dit is het vijfde jaar dat ik niet deelneem aan het vasten. Dit vind ik heel erg jammer. Fysiek is het gewoon niet mogelijk geweest tot nu toe al deze jaren om te vasten. Er ontbreekt iets van overgave, zo voel ik dat. Doormiddel van liefdadigheid en vrijwilligerswerk probeer ik toch in de Ramadan extra bewust bezig te zijn met mijn geloof.’’ 

Op welke manier heb je dat deze Ramadan ingevuld?

“Door in ieder geval lief te zijn voor mijn omgeving en mezelf. Ik moest zorgen dat ik weer op krachten kwam na de operatie die ik een paar weken terug heb gehad. Hiernaast ben ik voor de kinderen uit de noodopvang aan de slag te gaan met het organiseren met een dagje attractiepark. Hiervoor moest geld geregeld worden en de gehele organisatorische invulling ervan. De kinderen kunnen ruim een week na de Ramadan zich uitleven in een attractiepark met alles er op en eraan. Ik hoop dat ik fysiek dan sterk genoeg ben zelf mee te kunnen. Maar om naast mijn eigen ziekteproces ook de focus te kunnen leggen op anderen is voor mij een mooie en hoogsthaalbare manier om invulling te geven aan de Ramadan.”

Tekst: David Paul Peters