Özüm Canel: ‘Politie grijpt in tegen vrijheid’

Ik was onderweg naar een piano concert in Cihangir. Eenmaal richting Taksimplein zag ik steeds meer politiemensen. Vanaf Gezi Park krioelde het van de agenten. Een aantal plekken was compleet afgezet. Je moest omlopen om Istiklal Caddesi, de hoofdstraat, op te kunnen. Werkelijk op elke hoek stonden ze, politieagenten met grote wapens. Ik dacht veel te laat; ik had hier helemaal niet moeten zijn.
Na 100 meter de straat in te zijn gelopen rende er rechts van mij een groepje mensen alle kanten uit. Dood eng. Je kan ook niet echt ergens heen. Er zijn alleen winkels en zo nu en dan zijstraten. Maar de rechterkant had de politie afgesloten. Ik kwam er al snel achter waarom deze mensen wegrenden. Een rookwalm kwam me tegemoet. Het begon te prikken in mijn keel, ik moest kuchen, kon moeilijk ademhalen.  Er renden mensen een winkelpand in dat rap haar deuren sloot , ik rende er ook naar binnen. Het bleek een gasbom. Vreselijk.
En waarom zoveel politie, gasbommen en overmatig machtsvertoon? Omdat die dag TransPride zou zijn. Mensen, die vredig willen lopen voor de erkenning van hun bestaan als transseksueel en hun sympathisanten. Dit weekend wordt de wat bekendere LGBT-mars gehouden, als het goed is…
In 2014 heb ik meegelopen op de LGBT-mars, dat staat voor Lesbiennes Gay Biseksuelen en Transseksuelen. Ik was er om een vlog te maken voor de pers in Nederland. Het was werkelijk fantastisch! Het bleek een van de besten tot dan toe, een man of 150.000 kleurden de fameuze Istiklal Caddesi vol met de regenboog kleuren, liedjes over liefde en saamhorigheid klonken overal. Ik was er voor werk, maar erg blij dat ik met het fenomeen in contact gekomen was, een heerlijke bijeenkomst van liefde. Het jaar erop wilde ik met een groepje meelopen, omdat de ervaring zo fijn was en ik vrijheid altijd steun. Maar vorig jaar blokkeerde de politie ook al bruut de mars. Het mocht absoluut niet. Heel Taksim was afgezet. Een groepje doorzetters liepen een andere richting uit, maar het was niet hetzelfde gevoel als het jaar ervoor.
Dit jaar heeft de Turkse overheid aangekondigd de TransPride en de LGBT-pride tegen te houden. Een legitieme reden zou zijn vanwege de recente aanslag in Orlando, maar vorig jaar werd het ook al tegengehouden, dus het lijkt meer een excuus dan werkelijk deze mensen te willen beschermen.
Ik begrijp de overmatige politie reactie echt niet. Het is buiten proportie. De LGBT-groep loopt alleen maar om te laten zien dat zij er ook zijn in deze maatschappij.  Om dan deze mensen en andere voorbijgangers te bekogelen met gasbommen is onacceptabel. Van mij mag je zijn wie je bent. Sterker nog ik heb liever dat je authentiek jezelf bent. En of dat nou homo, lesbisch, transseksueel of hetero is, is voor mij uiterst irrelevant. Vrijheid is belangrijk en moet altijd bevochten worden en we moeten herinnerd worden aan het belang ervan voor iedereen. Vrijheid is kostbaar en van onbetaalbare waarde. Een belangrijk kenmerk van ontwikkeling.
Ik ben zeer dankbaar dat ik ben opgegroeid in een land als Nederland waarin vrijheid een normaal goed is, waar de Gay Pride ook wordt gezien als een gezellig festijn van liefde. Dit is een van de vele tekenen die laten zien dat Turkije nog een grote ontwikkeling door moet maken. En een bewijs dat je altijd moet blijven vechten voor je vrijheden, want waar dat mooie LGBT festijn in Istanbul in 2014 nog normaal was, is het al twee jaar een onderwerp van controverse.