Marokko correspondent Sjoukje Rietbroek: “Marokko is een land met zoveel verschillende lagen”

Vanaf dag één op de journalistieke opleiding in Tilburg wist Sjoukje Rietbroek wat ze wilde: correspondent worden in Marokko. Ze werd op slag verliefd op het land tijdens een van haar vakanties. In 2013 vertrok ze naar het land om er als journalist aan de slag te gaan. Inmiddels bericht ze over Marokko voor onder andere de NOS. “Ik ben een paar keer op vakantie geweest en ik vond het meteen een mooi land. Ik wilde graag naar Marokko omdat ik over het land wilde vertellen.”

Rietbroek nam niet de gebruikelijke weg om journalist te worden. Na een aantal kantoorbaantjes maakte ze een carrière-switch, op 28-jarige leeftijd begon ze aan de journalistieke opleiding. Ze had maar één doel voor ogen en dat was correspondent worden Marokko. Voordat ze nog haar opleiding kon afronden en met 500 euro op haar bankrekening pakte ze de vliegtuig naar het land. “Ik ben gewoon gegaan. Ik wilde Marokko ontdekken, de mensen leren kennen en dit meegeven aan Nederland”, zegt de journalist.

Vooroordelen
Als Nederlandse kende ze de Marokkaanse cultuur niet zoals velen in Nederland, vertelt ze. “Marokko is een land met zoveel verschillende lagen, dat ik nu na drie jaar wat laagjes kan afpellen. Toen ik verhuisde zag ik dat dingen een andere reden en mechanisme hebben dan dat ik voorheen dacht”, zegt de correspondent. Rietbroek zegt dat ze in het begin nog wel eens achter cliché-verhalen aan ging. “In Nederland maar ook in de rest van wereld wordt Marokko vaak nog gezien als een onderontwikkeld zandbak. Ook bestaat in Nederland het vooroordeel dat alle Marokkaanse vrouwen worden onderdrukt. Veel problemen die wij toeschrijven aan de islamitische wereld kennen wij ook in Nederland”, zegt Rietbroek.

Westerse bril
Marokko volgt volgens de journalist een andere weg naar democratisering en dat wordt volgens haar vaak in Nederland niet begrepen. Zo is bijvoorbeeld de wijze waarop in Marokko terreurdreiging wordt aanpakt anders dan in westerse landen. “Staatsveiligheid gaat in Marokko voor de privacy, dat is een keuze die ieder land voor zichzelf moet maken. Ik kan mijn westerse bril op en afzetten wanneer dat nodig is. Ik zet hem af als ik het onderwerp probeer te begrijpen en ik zet hem weer op als ik een item maak en het onderwerp aan Nederland moet uitleggen.” Volgens de journalist is het belangrijk om een onderdeel uit te maken van de Marokkaanse gemeenschap om het land echt te begrijpen. “Ik dacht toen ik naar Marokko verhuisde als correspondent dat ik wel wist hoe Marokko was, zo arrogant was ik toen. Maar nu leer ik iedere dag bij, niet alleen over Marokko maar ook over mijzelf.”

Toekomstige verhalen
Op de vraag waarover ze meer zou willen berichten antwoord ze dat er zoveel dingen spelen die ze aan Nederland zou willen laten zien. Interessant vindt ze bijvoorbeeld de ontwikkeling van Marokko. “Het land maakt een langzame ontwikkeling mee in tegenstelling tot andere landen in dezelfde regio waar deze ontwikkeling wordt gepusht. Het land verzet zich heel erg tegen westerse inmenging en houdt zich vast aan haar eigen democratiseringsproces. Dat is een proces waarvan wij in het Westen zeggen dat het te langzaam of verkeerd gaat. De koning heeft wel eens gezegd dat de ellende in het Midden-Oosten blijft bestaan zolang het Westen de lokale leiders niet laten doen wat zij denken dat het beste is voor het volk. De ontwikkeling van Marokko is langzaam maar ik ben heel optimistisch over de toekomst van het land.” De correspondent wil het liefst in Marokko oud worden, ze is onlangs getrouwd en ze hoopt zo lang mogelijk verhalen te kunnen maken over het land dat haar hart heeft gestolen.