Imaan Snijders: ‘Ben je als moslim minder Nederlands?’

Toen ik laatst mijn TV aanzette om het nieuws te kijken, kwam het debat over de huidige situatie in Turkije ter sprake.

Tegen de heer Kuzu, van de politieke partij DENK, werd meerdere malen duidelijk gemaakt dat hij zijn Nederlands paspoort maar moest inleveren. Samen met alle andere zogenaamde ‘Nederturken’ – wat ik overigens een uiterst verwerpelijke term vind, we zijn gewoon allemaal Nederlanders – die niet goed geïntegreerd zijn. Geïntegreerd ‘zijn ze niet’, vanwege hun support voor Erdogan, een ‘toevallig’ islamitisch georiënteerde leider.

Een Tweede Kamerlid van de SGP was van mening dat als mensen goed geïntegreerd zijn, je niet eens kan zien dat ze een buitenlandse afkomst hebben. Is dat nou werkelijk wat we willen? Is dat waar we als land naar streven? Een homogene massa, die allemaal hetzelfde geloven, allemaal hetzelfde doen, hetzelfde denken?

Voor mij komen Nederlanders in alle kleuren, hebben diverse geloofsovertuigingen, zijn gevuld met verschillende meningen en ga zo maar door. Dat is toch het mooie aan ons land? Onze tolerante attitude, daar staan wij om bekend, toch? Sinds mijn terugkeer naar Nederland merk ik hier helaas steeds minder van. De speech van Edith Schippers van de VVD is daar een briljant voorbeeld van. ‘Onze’ normen en waarden zouden niet hand in hand gaan met de islam, daarbij is alles wat niet binnen ‘onze’ cultuur valt inferieur. Dit is voor mij een duidelijke boodschap, met mogelijk desastreuse gevolgen. Het leidt namelijk tot de polarisatie van, in dit geval, de moslimgemeenschap.

Wanneer gaan wij eens accepteren dat moslims ook deel uitmaken van het Nederlands straatbeeld?

Het constante gedemoniseer ironisch genoeg een term van Pim Fortuyn – van een bepaalde doelgroep in de maatschappij brengt niet meer integratie voort, maar speelt juist in de handen van de mensen die dit expliciet niet willen. Denk aan mensen als Wilders, maar zeker ook aan ISIS. Het rechtsextremisme, maar ook islamitisch extremisme hebben veel gelijkenissen. Beide partijen willen dat wij als mensen niet meer met elkaar overweg kunnen.

Ik vind het persoonlijk uiterst sneu, dat het huidige politieke klimaat meegaat in de islamofobie hype, om op deze manier stemmen te winnen. Een zondebok is natuurlijk altijd handig, om mensen af te leiden van wat er echt speelt in ons land.

Ik ben geboren en getogen in het zuiden van ons mooie land. Daarnaast ben ik gek op kaas, gezelligheid en neem ik geen blad voor de mond. Kortom, ik ben een echte Nederlandse. Wat mij altijd zo trots maakte is onze diversiteit en de acceptatie hiervan, dit laatste sentiment lijkt echter steeds meer weg te ebben. Ik stel mezelf daarom steeds vaker de vraag: ‘Ben ik als moslim minder Nederlands?’

Volgens mij zou dit niet het geval moeten zijn, maar toch wordt ons door de politiek en de media aangepraat dat het wel zo is. Ook op straat merk ik, dat als mensen zien dat ik een bekeerling ben, ik vaker een nare blik krijg toegeworpen. Ik kan het Henk en Truus echter niet kwalijk nemen, angst komt namelijk voort uit onwetendheid. Zoals de rapper Boef al duidelijk maakte op RTL4: ‘Ons geloof komt bij ons op nummer 1.’ Dat is zeker waar, maar wat nou als het een conflict vormt? Op dat moment denk ik: Is iemand met een extreem linkse/communistische denkwijze of joods-orthodoxe geloofsovertuiging minder Nederlands? Natuurlijk niet, daar hoor je nooit iemand over.

Ten slotte een klein beetje aanvullende wijsheid: De islam is een vredelievend geloof, die hand in hand gaat met het idee van gelijkheid in de samenleving. Wie dit niet kan zien raad ik aan om de afscheidspreek van onze geliefde Profeet Mohammed (vrede zij met hem) een keer te lezen, en dan pas een oordeel te vellen.

Imaan Snijders

Imaan Snijders is een afgestudeerd Arabiste met een BA (Hons) in Arabistiek en Midden Oosten Studies van de University of Manchester in Groot-Britannië. Aan deze universiteit behaalde zij ook een Post-Graduate diploma in Politicologie en Mensenrechten, met een focus op Gender studies. Sinds haar afstuderen is ze werkzaam geweest bij verschillende organisaties die zich inzetten voor vluchtelingen en asielzoekers, zowel in Nederland als in Griekenland en Palestina. Momenteel werkt ze als sociaal-juridische hulpverlener voor migranten, vluchtelingen en sans papiers in Antwerpen, België.