Gastcolumn Yassine: ‘Onze fysieke en geestelijke reis’

De wereld is in beweging, Europa is in beweging en alhoewel hartje zomer volgen de gebeurtenissen en ontwikkeling zich de afgelopen periode in rap tempo op. Hierbij heb ik de onrustige tijden voor ogen met betrekking tot de wijze waarop we in Nederland omgaan met het vluchtelingenvraagstuk, de Brexit en recent een Turkije waarvan een groep besloot dat in komkommertijd wel een poging tot een coup gewaagd zou kunnen worden.

Één voor één zijn dit ontwikkelingen met grote impact, zeer waarschijnlijk zijn deze niet afgestemd op elkaar, is er niet altijd om gevraagd, maar toch overkomt het ons en zijn ze er.

Uit al deze ontwikkelingen heeft het – nog steeds urgente- vluchtelingenvraagstuk het meeste indruk op mij gemaakt. In de eerste plaats door de omvang. Het aantal vluchtelingen dat de Europese Unie tracht binnen te komen is sinds 2014 gestegen van een kleine 300.000 naar meer dan 1 miljoen, voornamelijk uit Syrië, Afghanistan en Irak. Naast de indrukkwekkende omvang van het aantal mensen dat hun heil elders zoekt, hebben de emoties die het los heeft gemaakt in ons Nederland veel indruk op mij gemaakt. Eerder dit jaar werd er bericht dat wij Nederlanders op vakantie liever niet geconfronteerd worden met vluchtelingen en we hierom bewust Turkije en bepaalde Griekse eilanden mijden.

Bij het lezen van dit bericht schoot mij een tekst van Henk Westbroek te binnen, die voor Kinderen voor Kinderen in 1987 schreef ”Wat je niet ziet bestaat niet, wat je niet ziet ontgaat je helemaal. Een onderzeeër is een boot, maar je ziet hem niet. Onder het ijs is vaak de sloot, maar je ziet dat niet. Onder je kleren ben je bloot, maar je ziet het niet.”

Ik mis een stukje menselijkheid in het debat over het vluchtelingenvraagstuk, een stukje reflectie over verschillen in de wereld en ondanks een tendens van een steeds individualistischere samenleving een collectieve bewustwording over verantwoordelijkheden die wij hebben en moeten nemen. Deze kinderen zongen in 1987 al precies waar bij mij in casu het vluchtelingenvraagstuk de schoen wringt, het probleem is aan het oog onttrokken en derhalve bestaat het dus niet. Ik geloof oprecht in de verantwoordelijkheid die wij als Nederlanders hebben in het leveren van een bijdrage aan het in goede banen leiden van het vluchtelingenvraagstuk. Ik heb de wijsheid, noch de intentie om het gehele vluchtelingenvraagstuk te analyseren en te duiden, doch ben ik ervan overtuigd dat wij een moreel relevante humanitaire reden hebben om vluchtelingen toe te laten, deze verplichting vloeit voort uit meerdere internationale verdragen. Deze mensen verkeren in nood en wij zijn in staat een deel van deze mensen te helpen. Dit past ook binnen onze EU-waarden. Uiteraard kunnen we niet iedereen helpen en vergt dit energie, tijd en geld om dit goed te organiseren. Is dit een reden om met lede ogen toe te kijken?

Laat ik vooropstellen dat we allen zeker dienen te genieten van een welverdiende vakantie, maar de strekking van voormelde bericht gaat mij verder dan dat. Door weg te kijken zal het vluchtelingenvraagstuk niet vanzelf smelten als een ijsje onder de zon. Ik hoop daarom ten zeerste dat al onze medelanders die veel zullen reizen deze zomerperiode, zij het lopend, of per bus, auto, fiets, boot, vliegtuig zich meer bewust zullen worden van de fysieke reis die een hoop vluchtelingen hebben afgelegd en hoe fijn het is om ergens (warm) welkom geheten te worden. Sun Tzu formuleerde heel mooi dat niets van wat ons overkomt is slecht voor ons, als we weten hoe we er de vruchten van moeten plukken en er lering uit kunnen trekken.

Geniet van een fijne vakantie en kom tot rust en hopelijk zal deze rust en de ervaring van het reizen ons in een constructieve modus brengen om dat stukje menselijkheid terug te brengen om dit vluchtelingenvraagstuk in goede banen te leiden.

Yassine gastcolumnYassine is uit de Marokkaanse klei getrokken en als klein manneke naar Nederland verhuisd. Opgegroeid in het Groene Hart van Nederland en met bijzondere interesse in economie, politiek en samenleving, een passie voor lekker eten en goede koffie analyseert hij de wereld om zich heen. Hij duidt graag het nieuws en geeft opiniërend commentaar bij actuele ontwikkelingen.