Rachida Ben Moussa: ‘Bijles, een recht voor elk kind?’

De partijleider van GroenLinks, Jesse Klaver, pleit voor gratis bijles voor alle kinderen die dit nodig hebben.
Negen jaar lang ben ik alleenstaande moeder geweest. Ik was een laatbloeier en studeerde pas op mijn 31ste af. Mijn scriptie ging over vroegtijdige schoolverlaters en de rol die ouders hierin hebben. De jonge schoolverlaters die ik toen sprak, waren aanleiding voor mijn onderzoek. Ik wilde dat de talenten van deze jongeren niet verloren gingen. Deze jongeren voelden zich in de steek gelaten door zowel school als de overheid. “Mijn moeder moet voor mijn drie jongere broertjes zorgen en dan verwacht de meester dat ze elke keer naar school kan komen voor gesprekken?” zei een schoolverlater. “Hoe kan het in deze gezinnen zo mis gaan?” dacht ik toen.
Uit mijn onderzoek bleek dat de lage economische status van ouders een grote rol speelt bij het vroegtijdig schoolverlaten. Ouders hebben weinig middelen om hun kinderen goed te ondersteunen. Een gebrek aan kennis en vaardigheden op dit gebied kunnen zij bovendien niet wegnemen door bijvoorbeeld zelf een cursus te volgen. Alles kost geld en heel veel tijd. De drempel om naar oplossingen te zoeken wordt daardoor groot. Deze ouders zijn onzichtbaar voor zowel school als overheid. Hun stem wordt niet gehoord. Ondertussen wordt er luid over hen gesproken. Ouders zijn bang dat ze hun kinderen verliezen. Zij hebben het gevoel dat er op hen wordt neergekeken door school en anderen die het wel allemaal goed kunnen regelen voor hun kinderen.
Het onderwijssysteem in Nederland is niet voor elke ouder eenvoudig te begrijpen. Zelf begreep ik het systeem pas toen mijn zoon in groep 4 zat. Tijdens de 10-minutengesprekken kwam steeds naar voren dat mijn zoon laag scoorde op taal. Ik kreeg toen te horen dat dit funest zou zijn voor zijn eindadvies. Staat de toekomst van mijn kind nu echt op het spel vanwege zijn taalvaardigheid? Gelukkig heb ik geleerd in mogelijkheden te denken en ging ik snel aan de slag. Na lang zoeken vond ik een HBO-studente die voor vijf euro per uur bijles wilde geven aan mijn zoon. Hoewel ze geen ervaring had in het lesgeven, was ik blij met haar aanbod. Nu ik een bijles juf had gevonden was de volgende uitdaging het vinden van de juiste methode voor mijn zoon.
Op het internet raakte ik verdwaald door het grote taalaanbod dat er te vinden is. Online taalspelletjes, boeken, pdf bestandjes, etcetera. Iedere taalaanbieder waant zichzelf kwalitatief zeer sterk en resultaat gericht. Mijn probleem was dat ik niet wist wat het beste aansloot bij mijn kind. Ik voelde me machteloos. Ik wilde graag dat mijn kind geholpen werd, maar de oplossing leek bijna een geheim. Het gebrek aan betrouwbare informatie was een gemis. Op de site van het ministerie van Onderwijs kwam ik ook niet verder. Ik klopte weer aan bij school, want school is de plaats waar ik geholpen kon worden, dacht ik. Helaas werd mij duidelijk dat zij geen geld hadden om kinderen die extra begeleiding nodig hebben, ook extra te begeleiden.
Ik kan het de scholen niet eens kwalijk nemen. De hoge werkdruk waar veel docenten over klagen, zorgt er zelfs bij mij voor dat ik bijna niets meer durf te bespreken. Dus ging ik zelf maar aan de slag. Ik belde mijn huisarts op, die mij doorverwees naar een orthopedagoog. Daar ben ik hem erg dankbaar voor geweest. Of de huisarts de oplossing is voor iedereen betwijfel ik. Het heeft mijn kind wel geholpen. Sinds ik afgestudeerd ben, meer werk en een vaste baan heb, kan ik meer betekenen voor mijn zoon. Dat zie ik als een voorrecht, maar ook als mijn verantwoordelijkheid. Mijn uitgangspunt is niet het behalen van het hoogste mogelijk schooltype. Ik wil dat er betaalbare mogelijkheden komen die ervoor zorgen dat mijn kind en alle andere kinderen het beste uit zichzelf kunnen halen.

Ik pleit er voor dat het makkelijk gemaakt wordt voor alle ouders om hun kinderen bij school te begeleiden. Ouders die weinig of geen vaardigheden hebben om hun kinderen bij te staan moeten wegwijs gemaakt worden. Houd de begeleiding dicht bij huis. Regel de bijles op scholen. De overdracht van de voortgang aan begeleiders is op deze manier makkelijk en betrouwbaar. Zo blijft hulp aan kinderen die extra begeleiding nodig hebben laagdrempelig. Ik zou het diep triest vinden als er anno 2016 een generatie kinderen verloren gaat, omdat blijkt dat ouders hier de tools of het geld niet voor hadden. Een balans vinden tussen ouderbetrokkenheid, kind en school is van groot belang. Omdat elk kind recht heeft op goed onderwijs.

 

Rachida Ben Moussa

Rachida Ben Moussa is een extraverte jonge moeder die in het hartje centrum van Den Haag woont. Naast hard werken zet Rachida zich al jaren in om vrouwen in hun kracht te zetten door ze individueel te coachen. Islam is de grootste inspiratiebron in haar leven. In de Islam vindt zij kracht en rust. Vriendelijkheid, easy going, optimistisch en vrolijk zijn kenmerkend voor Rachida.