Zet je vooroordelen opzij en bezoek de Schilderswijk!

Schilderswijk Bewoners Tours worden al zo’n twee jaar aangeboden door de bewoners van de wijk. De bewoners hopen met een tour door de wijk het imago naar de buitenwereld toe te verbeteren, en een bescheiden bijdrage te leveren aan de versterking van de lokale economie. Sinds kort is er ook een internationale variant om buitenlandse toeristen naar de levendige wijk te trekken.

Initiatiefnemer Itai Cohn woont al zo’n zeventien jaar in de Schilderswijk en wil nooit meer weg: “Je gaat op een gegeven moment gewoon houden van een wijk.” Hij organiseert inmiddels twee jaar de tours door de wijk, en steeds werken nieuwe bewoners en nieuwe initiatieven mee waar Itai met deelnemers een bezoek aan brengt. Hij is ook bezig met een pilot van internationale tours, in samenwerking met reisbureau Rif Reizen, waarmee hij toeristen uit het buitenland de schoonheid van de Schilderswijk wil laten zien. Het vernieuwende aan deze variant is dat toeristen in hun eigen taal een rondleiding krijgen. Onze verslaggever nam een kijkje.

De tour begint bij Irene, een bewoner van de wijk. Bij binnenkomst valt een grote kast vol prijzenbekers onmiddellijk op. Het zijn er welgeteld 19. “Ik ben verslaafd aan jeu de boules!” zegt Irene stralend. “Mensen verwachten het niet zo gauw bij ons; mijn man en ik zijn ook de enige mensen van kleur in de vereniging.”  Ze woont al 25 jaar in de Schilderswijk. Op de vraag of ze ooit weg zou gaan roept ze overtuigd: “Nee! Ik woon tegenover het politiebureau, waar overigens ooit mijn school gehuisvest was, dus er is altijd een gevoel van veiligheid maar het is ook lekker avontuurlijk. Er is hier altijd een verhaal. Overal gebeurt wel wat, maar je hoort vaak alleen het negatieve uit de Schilderswijk.”

Irene en haar prijzenkast.

Itai let op de tijd, want hij heeft nog heel wat in de planning dus de tour wordt al gauw voortgezet. Onderweg naar het volgende bezoek vertelt hij meer over het doel van de tours: “Het gaat erom dat mensen met elkaar in contact komen en hun eigen vooroordelen opzij zetten.” Volgens Itai is de kloof tussen Haagse bewoners historisch groot. Mensen die niet in de Schilderswijk wonen, komen er niet en vice versa. “Er wordt erkend dat er problemen in de wijk zijn, maar we zoeken ook zelf vanuit de wijk naar oplossingen. Iedereen werkt met elkaar samen; de bewoners, buurtpreventie, buurtvaders en moskeeën.”

De volgende bestemming is ‘Het Ambacht’. Het is een werkplaats waar jongeren naartoe gestuurd worden door de gemeente of het UWV, om een voortraject te volgen om vervolgens (weer) te participeren op de arbeidsmarkt. Onder leiding van Ike Ykema bestaat Het Ambacht zo’n vier jaar. Ike: “Gemiddeld blijven de jongeren hier drie maanden. Ze hebben verschillende culturele achtergronden en het zijn veelal jongens. Het traject was aanvankelijk in het leven geroepen voor vroegtijdige schoolverlaters, maar nu zijn het jongeren die graag aan het werk willen maar nog niet kunnen. Die jongens moeten terug in hun structuur komen.” De jongeren leren op de werkplaats schilderen en timmeren, maar ze hoeven geen schilder of timmerman te worden. “Het gaat er bijvoorbeeld om dat zij zichzelf aanleren om op tijd te komen. Als je jaren gewend bent om pas om een uur ’s middags uit je bed te komen, en je hebt veel geblowd ’s nachts, dan is het niet in een keer aan te leren om op tijd te komen. Na de moeilijke tijd die ze hebben gehad, krijgen ze hier een beetje steun en vertrouwen. Daar knappen de jongens ontzettend van op”, zegt Ike. Hij is duidelijk begaan met het lot van deze jongens en hij vertelt dan ook met trots hoe het een van zijn leerlingen vergaan is: “We hebben hier een jongen gehad, waarvan zijn broertje al vier jaar op zijn kamer zat vanwege een enkelband. Zijn moeder vroeg of het broertje ook het traject mocht komen volgen, en hij is vervolgens hier een jaar geweest. Veel langer dan gemiddeld. Nadat hij weg is gegaan, is hij een hbo-opleiding gaan doen en kookt hij vrijwillig voor daklozen.”

Jongere die het traject volgt is aan het schilderen.

Opvallend aan de buurt is dat er bijna geen hoogbouw zoals flats gebouwd zijn. Vaak zijn flatgebouwen kenmerkend voor buurten waar etnische groepen geconcentreerd samen leven. Itai vindt het positief: “Hierdoor is er veel meer sociale controle en ben je veel meer in contact met buurtbewoners. En het is veiliger!” Midden in de wijk is er, een beetje verstopt, een pittoresk hofje. Deze ‘van Ostadewoningen’ zijn aan het einde van de negentiende eeuw gebouwd en je waant je even in een andere tijd.

Het hofje.

De laatste bestemming van de tour is een bezoekje aan het “Stagehuis Schilderswijk’. Yassine Aberkane is geboren en getogen in de Schilderswijk en hij gaat vanaf oktober, op zijn 27ste, het Stagehuis Schilderswijk overnemen van de twee gepensioneerde oprichters Willem Giezeman en Nol Breebaart. “We bieden jongeren een stageplek en dan kijken we hoe zij zich kunnen inzetten voor de buurt. Als stagiair ben je aanwezig en zo dicht bij de bewoners in de wijk. Op die manier probeer je de problemen in de wijk in kaart te brengen en daar een oplossing voor te zoeken. We hebben jaarlijks acht stagiaires van sportopleidingen. Sport verbindt, maar voor veel ouders is een sportvereniging duur en een te hoge drempel. Daarom bieden de stagiaires verschillende sportactiviteiten aan.”

Op de vergadertafel staat een ingelijste foto van koning Willem-Alexander in het gezelschap van een grote groep jongeren. Het zijn zestien jongens, de Buurtbroeders, van het Stagehuis die de koning mochten begeleiden toen hij een bezoek bracht aan de Schilderswijk. “De Buurtbroeders lopen iedere vrijdagavond een rondje in de wijk, spreken jongens en ouders aan, en als er vernielingen zijn geven ze dat door aan de gemeente. Op deze manier wordt het gevoel van veiligheid groter.”

Volgens Yassine is de Schilderswijk echt een hele leuke wijk, maar het is geen afspiegeling van Nederland. “Dat zou het wat meer moeten zijn. Mensen moeten meer met elkaar in contact komen. Om de Nederlandse samenleving te leren kennen, moest ik echt uit de Schilderswijk komen. Dat zou niet hoeven voor de jongeren van nu en daar probeer ik verandering in te brengen door mensen met elkaar te verbinden zoals Itai met zijn tours doet. Als je iets teweeg wil brengen in deze wijk, moet je samenwerken en zelf activiteiten initiëren. Niet teveel praten, maar gewoon doen! Dat is typisch Schilderswijk.”

Zelf een kijkje nemen? Bekijk de website www.schilderswijkbewonerstours.nl voor meer informatie.

Stagehuis Schilderswijk.