Opening foto-expositie over vele gezichten van Marokko

Vanavond wordt de expositie van Fotograaf Bastiaan Woudt ‘Karawan’ geopend in Art’otel Amsterdam. Hij won in 2016 de Van Vlissingen Art Foundation prijs. Deze prijs ging gepaard met een reis naar het buitenland om een nieuwe foto-serie te schieten. Voor Woudt was de keuze snel gemaakt: Marokko.

Foto: Bastiaan Woudt

Zijn reis door het Noord-Afrikaans land bracht de fotograaf van metropolen, naar het Atlasgebergte en de zandduinen van de Sahara. Het was een reis vol tegenstellingen; tussen de drukte van het stadsleven met de meer conservatieve gemeenschappen in de zuidelijke regio’s, maar ook die tussen de kunstenaar en het model. Het eindresultaat is een serie met verschillende onderwerpen zoals portret, landschap en stilleven. In een samenhangend verhaal geeft Woudt zijn visie op Marokko in zijn foto’s weer. Lees hier hoe hij zijn reis heeft ervaren.

Waarom trok Marokko jou als fotograaf?
“Toen ik de vraag kreeg van de Van Vlissingen Art Foundation waar mijn reis naar toe zou gaan heb ik niet lang hoeven na te denken. Twee jaar geleden heb ik samen met mijn broers voor Warchild Mount Kilimanjaro beklommen, de hoogste berg van Afrika. Daar raakte ik enorm geïnspireerd door wat ik zag. De mensen, de landschappen, de sfeer en mystiek, alles raakte mij. Eenmaal in Nederland ben ik werk gaan maken dat geïnspireerd was door wat ik had gezien. Sindsdien ben ik altijd op zoek naar dit thema, vandaar ook mijn keuze om naar een Afrikaans land te gaan. Het is uiteindelijk Marokko geworden omdat ik benieuwd was naar de diversiteit van het land, zoals de diverse mensen, landschappen en culturen.”

Je hebt ook portretfoto’s gemaakt in Marokko, hoe werd er op jou gereageerd?
“Dit was ontzettend moeilijk. Het is een aantal keren gelukt, maar over het algemeen wilde mensen op straat niet geportretteerd worden. Dit is ook de reden dat ik na mijn reis een aantal beelden in mijn studio heb moeten maken, ik vond dat mijn verhaal nog niet compleet was. Ik heb traditionele kleding gekocht in Marokko en ben in Nederland op zoek gegaan naar Marokkaanse modellen.”

Hoe voorkom je dat je als fotograaf niet vervalt in clichés (van de Arabische wereld)?
“Niet te veel onderzoek doen voorafgaand aan de reis. Je raakt toch beïnvloed door de dingen die je van te voren bekijkt. Ik heb nauwelijks onderzoek gedaan naar de plaatsten die we bezochten, behalve dan waar we in de avonden sliepen.”

Waarom kies je ervoor foto’s in het zwart/wit en grijs te laten zien?
“Dat is waar mijn liefde voor fotografie ligt. Ik ben het meest geïnspireerd geraakt door de oude meesters in de fotografie. Richard Avedon, Irving Penn, Man Ray. Het zijn allemaal fotografen die hun mooiste werk in zwart-wit hebben gemaakt. Omdat ik mij ook focus op kunstfotografie denk ik dat het ook meespeelt dat je met zwart-wit fotografie een stukje van de realiteit weg kan nemen. Het beeld wordt tijdloos, dit is misschien ook de beste manier om mijn werk te beschrijven; Tijdloos, dynamisch en altijd met gevoel.”

Wat zijn de mooiste plekken die je hebt bezocht?
“Ik vond het hele land prachtig. De kust was heerlijk, maar fotografisch gezien het minst geschikt om te fotograferen. Ik denk dat ik het meest heb genoten van de Midden- en Hoge Atlas en de Sahara. Je hebt na een reis door Marokko het gevoel alsof je zeven landen hebt gezien. Het is echt een absolute aanrader.”

De foto’s en de documentaire over zijn project zijn nog tot en met 28 mei te zien in 5&33 in Art’otel Amsterdam.